ROCK UNDERRATED DIAMONDS PART 1
- Dec 25, 2016
- 3 min read

Buffalo - "Volcanic Rock" ( Vertigo,1973)
Ο πρώτος δίσκος στον οποίο θα γίνει αναφορά είναι το “Volcanic Rock” των Buffalo. Η μπάντα σχηματίστηκε το 1971 στην Αυστραλία , έχοντες ψυχεδελικές, blues και progressive rock επιρροές. Τα ιδρυτικά της μέλη ήταν οι Dave Tice(φωνητικά), Paul Balbi (τύμπανα), John Baxter (κιθάρα),Peter Wells (μπάσο) και Alan Milano (φωνητικά). Οι δύο πρώτοι συμμετείχαν στους Head, από τις στάχτες των οποίων ξεπήδησαν επί της ουσίας οι Buffalo, ενώ ο Wells έγινε αργότερα γνωστός από τη συμμετοχή του στους Rose Tattoo.
Το 1972 κυκλοφόρησε το πρώτο τους LP με τίτλο “Dead Forever” μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Vertigo, στης οποίας το δυναμικό ήταν η μόνη αυστραλιανή μπάντα εκείνη την εποχή. Ο δίσκος παρουσίαζε μία μπάντα με έμπνευση μεν, αλλά χωρίς συγκεκριμένο ηχητικό προσανατολισμό δε, καθώς κινείται μεταξύ hard rock, blues rock και ψυχεδέλειας και περιέχει διασκευές στα “Pay My Dues” των Blues Image και “I'm a Mover” των Free ( αργότερα διασκευάστηκε και από τους Iron Maiden). Άξιο αναφοράς το γεγονός πως αποτέλεσαν το πρώτο συγκρότημα από την Αυστραλία σε αυτό το ύφος , ανοίγοντας το δρόμο για όλη τη σκηνή της χώρας .
Τα πράγματα θα αλλάξουν άρδην τον Αύγουστο του 1973 οπότε και θα κυκλοφορήσει το εδώ παρουσιαζόμενο έπος. Με τον Milano να έχει αποχωρήσει και τον Balbi να έχει αντικατασταθεί από τον-προφανώς ελληνικής καταγωγής- Jim Economou, η μπάντα παραδίδει ένα σεμινάριο hard rock/proto-metal που χαρακτηρίζεται από τρομερό groove, υπέρβαρα riffs και ασύλληπτα παθιασμένα φωνητικά από τον Dave Tice. O frontman του group είναι πραγματική αποκάλυψη, καθώς οδηγεί τη βραχνή, τίγκα επηρεασμένη από soul και blues φωνή του σε τρομερά «μαγκιόρικες» ερμηνείες, θυμίζοντας μια hard rock εκδοχή αρχετυπικών bluesmen, όπως ο Howlin’Wolf. Ωστόσο ο Tice δεν είναι ο μόνος που λάμπει στο δίσκο . Τα κιθαριστικά θέματα του Baxter είναι άκρως εμπνευσμένα τόσο στις πιο up-tempo όσο και στα πιο αργά σημεία, ενώ απίστευτα δεμένο και ογκώδες ακούγεται και το rhythm section. Συνολικά η μουσική κατεύθυνση της μπάντας είναι κοντινή σε σχήματα όπως οι Budgie , οι Black Sabbath,οι Dust αλλά και οι τρομερά υποτιμημένοι Γερμανοί Jeronimo, στους οποίους θα αναφερθούμε εκτενέστερα και στο μέλλον.
Ο δίσκος περιέχει 6 συνθέσεις , που στέκονται όλες σε πολύ υψηλά επίπεδα. Το up –tempo” Sunday Sunrise( Coming my way)” ανοίγει υποδειγματικά την αυλαία , φανερώνοντας εξαρχής τις προθέσεις της μπάντας. Το “Freedom” που ακολουθεί είναι ίσως η κορυφαία στιγμή του δίσκου: Hard rockin’blues στα καλύτερα του, με μία –τολμώ να πω-ταξιδιάρικη διάθεση, που εντείνεται και από τους εξαιρετικούς στίχους. Τα “Till my Death” και “The Prophet” που ακολουθούν συνεχίζουν σε παρόμοια μοτίβα με το solo του Baxter στο δεύτερο να ανήκει στις κορυφαίες στιγμές του Lp. Χαρακτηριστικό επίσης της σύνθεσης , η ατμόσφαιρα που απορρέει και από τη θεματολογία , που αναφέρεται στον Μωυσή και τις 10 εντολές . Στη συνέχεια το instrumental “Intro:Pound of Flesh’’ σε πιο blues ύφος λειτουργεί σαν ανάσα εντός της ροής του δίσκου, δίνοντας την ευκαιρία στον Baxter για μερικά όμορφα solos. Το κλείσιμο γίνεται με το ”Shylock”. Με στίχους που αναφέρονται στον ομώνυμο χαρακτήρα του William Shakespeare, το κομμάτι δεν θα ακουγόταν παράταιρο σε δίσκους όπως το ‘’Sabotage” των Black Sabbath, ή το ‘’Squawk” των Budgie. Μία 70s metal επέλαση που κλείνει το δίσκο επεισοδιακά.
Δυστυχώς οι Buffalo δεν είχαν ανάλογη συνέχεια , ενώ και εμπόρικα δεν μπόρεσαν ποτέ να σημειώσουν αξιοπρόσεκτη επιτυχία.
Παρόλα αυτά τα τελευταία χρόνια με την επιστροφή του βινυλίου και τα συγκροτήματα του λεγόμενου (μάλλον άστοχα) “vintage rock”, έχει παρατηρηθεί αυξημένο ενδιαφέρον για τις proto-metal μπάντες των early 70s, με τους Buffalo να είναι κομμάτι αυτής της ιστορίας, κάτι που μόνο θετικά μπορεί να αξιολογηθεί σε αυτή την περίπτωση.


Comments