ROCK UNDERRATED DIAMONDS PART 2:

Granicus - " Granicus" (RCA,1973)

Μετά την παρουσίαση του “Volcanic Rock” των Buffalo, θα παραμείνουμε στο 1973, παρουσιάζοντας άλλο ένα διαμάντι εκείνης της χρονιάς, το ομώνυμο ντεμπούτο των Granicus. Το συγκρότημα σχηματίστηκε στο Cleveland του Ohio , στις ΗΠΑ το 1969 από τον drummer Joe Battaglia, που με τη σειρά του πλαισιώθηκε από τους Al Pinelli και Wayne Anderson στις κιθάρες, τον Dale Bedford στο μπάσο, και τον υπερταλαντούχο τραγουδιστή Woody Leffel. Όπως ήταν λογικό, η μπάντα επηρεάστηκε βαθύτατα από τις μουσικές , καλλιτεχνικές αλλά και πολιτικές εξελίξεις που συντάρασσαν τη χώρα της και τον κόσμο εκείνη την περίοδο, κάτι που αποτυπώνεται ανάγλυφα στη μουσική ,τους στίχους και την εικόνα της.

Γενικότερα η εποχή στην οποία αναφερόμαστε, χαρακτηρίστηκε από κοσμογονικές αλλαγές, και κάτι τέτοιο δεν άφησε ανεπηρέαστη τη μουσική σκηνή , καθώς πολλά συγκροτήματα εξωθήθηκαν σε πειραματισμούς, προσπαθώντας να παρουσιάσουν καινοτόμες προτάσεις, πέρα από τους κανόνες που ίσχυαν μέχρι τότε. Δεν είναι τυχαίο ότι μία σειρά ιδιώματα της ευρύτερης rock μουσικής τα οποία εκτείνονται έως σήμερα ,δημιουργήθηκαν τη δεκαετία 1966-1976.

Μέρος αυτής της διαδικασίας υπήρξαν και οι Granicus ,που επηρεάστηκαν σαφώς από ψυχεδελικές και hard rock μπάντες των late 60s, όπως οι Jimi Hendrix Experience και οι Cream όμως δεν έμειναν εκεί, καθώς καθορίστηκαν ακόμη από τα μεγαθήρια των early 70s όπως οι Led Zeppelin, Deep Purple ,Grand Funk Railroad. Ακόμη επιχείρησαν να περάσουν στοιχεία από funk και soul στη μουσική τους.

Παίζοντας live σε διάφορα venues στην περιοχή καταγωγής τους, μπόρεσαν να τραβήξουν την προσοχή των στελεχών της πολυεθνικής RCA , εντασσόμενοι τελικώς στο δυναμικό της στις 15 Μάρτη του 1973. Το σημείο αυτό υπήρξε καθοριστικό στην εξέλιξη της μπάντας ,καθώς υπήρξε πρόταση και από την Columbia, η οποία και απορρίφθηκε. Το τελευταίο έμελλε να αποδειχθεί μέγα λάθος , καθώς την πρόταση είχαν καταθέσει οι παραγωγοί Sandy Pearlman και Murray Krugman ,που εκείνο τον καιρό αναζητούσαν μπάντες με σκληρό ήχο, όπως οι Νεοϋορκέζοι Blue Oyster Cult, των οποίων ήταν manager, συνεισφέροντας στην γιγάντωση τους.

Ο δίσκος που έφερε ως τίτλο το όνομα της μπάντας, κυκλοφόρησε λίγους μήνες αργότερα, χωρίς όμως να καταφέρει να σημειώσει εμπορική επιτυχία, πράγμα που ήταν και απόρροια της ελλιπούς προώθησης που είχε. Εντούτοις αυτό δεν σημαίνει τίποτα για την ποιότητα της μουσικής που περιέχει. Αντιθέτως και χωρίς δισταγμό , μπορούμε να μιλήσουμε για έναν από τους καλύτερους hard rock δίσκους εκείνης της χρονιάς ( και αναλογιστείτε πόσες σπουδαίες κυκλοφορίες είχε το 1973) .

Το Lp βρίθει από τρομερά κομμάτια που φανερώνουν μία μπάντα με προσωπικότητα, ιδιαίτερο ήχο που συνδυάζει άψογα το hard rock με την ψυχεδέλεια και τις soul/funk επιρροές, κάτι που φαίνεται σε συνθέσεις όπως το “You’re in America” , το “Cleveland, Ohio” και το “When You ‘re Movin’”. Το rhythm section ακούγεται απίστευτα δεμένο και πολυδιάστατο, τα κιθαριστικά θέματα είναι τρομερά εμπνευσμένα, ενώ αποκορύφωμα είναι τα φωνητικά του Leffel. Στο πρότυπο τραγουδιστών όπως ο Robert Plant και ο Glenn Hughes , ο frontman του σχήματος παραδίδει ψυχωμένες ερμηνείες με έμφαση στις ψηλές νότες, κλέβοντας την παράσταση. Από την άλλη υπάρχουν τραγούδια μεγαλύτερα σε διάρκεια όπως τα “Nightmare”, “Paradise” και το 11λεπτο “Prayer”, στα οποία το σχήμα εξερευνά μουσικά ηχοτόπια, παρουσιάζοντας την πιο ψυχεδελική πλευρά του. Το ακουστικό “Twilight” έχει τη δική του μαγεία , ενώ ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στο “Bad Talk” . Διαρκεί λιγότερο από 3 λεπτά, εντούτοις αποτελεί έναν proto-metal ύμνο με τρομερό groove που στάθηκε ιδιαίτερα επιδραστικός ακόμη και για μπάντες όπως οι Cirith Ungol, κάποια χρόνια αργότερα.

Συνολικά , το στοιχείο που προξενεί μεγάλη εντύπωση στο “Granicus” είναι το πόσο πολυδιάστατο ηχεί, χωρίς όμως να χάνει τη συνοχή του(η παγίδα που πέφτουν αρκετά σχήματα στο ντεμπούτο τους). Αναφορά πρέπει να γίνει και στους στίχους οι οποίοι έχουν νύξεις για την τότε κοινωνικοπολιτική κατάσταση των ΗΠΑ.

Δυστυχώς αυτή η τόσο εντυπωσιακή αρχή δεν είχε συνέχεια για το συγκρότημα. Οι πωλήσεις ήταν χαμηλές ,οι κριτικές όχι πάντα οι καλύτερες(με αρκετές εξ αυτών να αποδίδουν στη μπάντα το χαρακτηρισμό του κλώνου των Led Zeppelin) , με αποτέλεσμα τη διάλυση των Granicus λίγο αργότερα. Υλικό που προοριζόταν για το διάδοχο του, έμεινε επί δεκαετίες θαμμένο , για να κυκλοφορήσει το 2010 υπό τον γενικό τίτλο “Thieves, Liars and Traitors”.

Ο δίσκος έχει επανακυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια, κάτι που δίνει την ευκαιρία σε περισσότερο κόσμο, να έρθει σε επαφή με το μεγαλείο του.

#μουσική #Granicus #protometal #lp #funk