FLASHBACK PART 1

1978 : HARD'N' HEAVY

Μια νέα στήλη ξεκινάει στο blog vinyl stories από αυτή την εβδομάδα. Η στήλη θα έχει διαφορετικό χαρακτήρα από τις ήδη υπάρχουσες , καθώς δεν θα εστιάζει σε ένα συγκεκριμένο album. Αντίθετα, θα επικεντρώνεται σε συγκεκριμένες χρονιές, παρουσιάζοντας με πιο συνοπτικό τρόπο δίσκους που σημάδεψαν ένα μουσικό είδος τη χρονιά εκείνη, αναφέροντας παράλληλα και άλλους δίσκους ή γεγονότα που συνέβησαν εντός του συγκεκριμένου έτους και υπήρξαν σημαντικά.

Στόχος της συγκεκριμένης στήλης είναι να δώσει μια πιο σφαιρική εικόνα για τις μουσικές εξελίξεις της εκάστοτε περιόδου . Έχοντας πάντα κατά νου ότι σε τέτοιου είδους διαδικασίες είναι πρακτικά αδύνατον να καλυφθούν τα πάντα, ξεκινάμε το σημερινό άρθρο με αναδρομή στη heavy metal και hard rock σκηνή του 1978, με την αφορμή της συμπλήρωση 40 ετών από τότε.

Μια χρονιά όπου, εκ πρώτης όψεως δεν φαινόταν να είναι και η καλύτερη για τη συγκεκριμένη μουσική, ενώ δεν έλειπαν και οι φωνές ,ιδίως στον αμερικάνικο και βρετανικό μουσικό τύπο , που τη θεωρούσαν «τελειωμένη». Αιτία ήταν το γεγονός ότι η σκληρή μουσική στις Η.Π.Α είχε παραγκωνιστεί εμπορικά από τη disco. Παράλληλα στον ευρύτερο χώρο του rock, τα συγκροτήματα του λεγόμενου AOR γινόντουσαν ολοένα και πιο δημοφιλή, παρουσιάζοντας μια πιο ραδιοφωνική και pop εκδοχή του συγκεκριμένου ήχου, με αρκετούς οπαδούς να υποστηρίζουν ότι κάτι τέτοιο ήταν παράταιρο με την ηχητική κληρονομιά του αμερικάνικου hard rock.

Την ίδια στιγμή στη Βρετανία το heavy metal είχε βρεθεί στο στόχαστρο της ανερχόμενης punk σκηνής, που φαινόταν να δίνει μία νέα πνοή. Παρότι κύριος «αντίπαλος» του punk ήταν το- σε μεγάλο βαθμό κορεσμένο, εκείνη την εποχή- progressive rock, εντούτοις η κατηγορία του απαρχαιωμένου ή αλλιώς «δεινοσαυρικού» , πήγαινε και σε πιο σκληρά σχήματα , κάποια εκ των οποίων ηχούσαν εμφανώς αποπροσανατολισμένα(τρανταχτό παράδειγμα οι Black Sabbath της περιόδου ’76-’78).Ταυτόχρονα στο underground υπήρχε έντονη κινητικότητα ,όπως φάνηκε και τα επόμενα χρόνια με το "ξεπέταγμα" του NWOBHM. Συνολικά το hard rock/ heavy metal, συνέχιζε να είναι επίκαιρο, και να βγάζει εξαιρετικές δουλειές.

Στο παρόν άρθρο θα παρουσιαστούν συνοπτικά 10 κορυφαίοι δίσκοι από εκείνη τη χρονιά, με αναφορά σε ακόμη 5 που αξίζουν προσοχής για ιστορικούς ή και ποιοτικούς λόγους.

Van Halen-“Van Halen” (Warner Bros)

Το πρώτο album των Καλιφορνέζων (ανακάλυψη του Gene Simmons των Kiss), κυκλοφόρησε στις 10 Φεβρουαρίου 1978 και σχεδόν αμέσως άλλαξε τα δεδομένα στο σκληρό ήχο , ιδίως στις Η.Π.Α. Σήμερα θεωρείται δίσκος κομβικός για τη rock σκηνή. Το “Eruption” έμεινε στην ιστορία ως «τα 102 δευτερόλεπτα που άλλαξαν τον τρόπο που παίζεται η ηλεκτρική κιθάρα», εισάγοντας σε ευρεία κλίμακα την τεχνική του tapping. Ταυτόχρονα κομματάρες όπως τα “Ain’t Talkin’ bout Love”, ”Running with the Devil”, “Atomic Punk” και η διασκευάρα στο “You Really Got Me”(The Kinks),δίνουν το στίγμα. Δίσκος-ευαγγέλιο για το glam/sleaze metal των 80s, ενώ αποτελεί τη βασική αιτία που ο Eddie Van Halen αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους κιθαρίστες της μετά –Hendrix εποχής.

Judas Priest-“Stained Class” (CBS)

Την ίδια ακριβώς ημερομηνία(10/2/1978), στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού , την Βρετανία, το θρυλικό σχήμα από το Birmingham κυκλοφορεί τον 4ο δίσκο του, που έμελλε να αποδειχθεί κομβικής σημασίας τόσο για τη μπάντα όσο και για την εξέλιξη της metal μουσικής συνολικά. Το album βρίθει από τραγουδάρες όπως το καλπάζων ομώνυμο, το “Saints In Hell”, το “White Heat, Red Hot” και φυσικά 2 από τις σημαντικότερες και καλύτερες συνθέσεις στη ιστορία του σκληρού ήχου: το λυρικό “Beyond The Realms Of Death” και το υπερηχητικό “Exciter”, πάνω στο οποίο κάμποσα power/speed/thrash συγκροτήματα έχτισαν ολόκληρες καριέρες. Η παραγωγή είναι σαφώς καλύτερη από το παρελθόν, ενώ στην περιοδεία που ακολούθησε η μπάντα λάνσαρε το δερμάτινο look, δημιουργώντας σχολή.

AC/DC- “Powerage” (Atlantic)

Ο 5ος δίσκος των σπουδαίων Αυστραλών κυκλοφόρησε την άνοιξη εκείνης της χρονιάς, και αποτελεί κατά πολλούς ένα σχετικά «αδικημένο» album. Αυτό συμβαίνει επειδή , παρότι κανείς δεν αμφισβητεί την αξία του, συνήθως βρίσκεται στη σκιά τόσο του προηγούμενου όσο και των 2 επόμενων δίσκων. Στην πραγματικότητα δεν έχει και πολλά πράγματα να ζηλέψει από αυτούς. Γνώριμος ήχος, κλασική AC/DC διάθεση, Bon Scott στα καλύτερα του και τεράστια τραγούδια όπως τα “Rock ’n’ Roll Damnation”, “Sin City”(πολύ διασκευασμένο), “Riff Raff” και “Down Payment Blues”. Αρκετοί οπαδοί του σχήματος το θεωρούν από τις καλύτερες δουλειές τους. Εμπορικά δεν μπόρεσε να ξεπεράσει την προκάτοχο του, όμως η περιοδεία που ακολούθησε γνώρισε επιτυχία και κατέληξε στο κλασικό live album “If You Want Blood…You’ve Got It”.

Rainbow –“Long Live Rock’n’Roll” (Polydor)

Έχοντας κυκλοφορήσει ένα κολοσσιαίο album όπως το ‘Rising” το 1976, οι πάντες αναρωτιόντουσαν για τις επόμενες κινήσεις της υπερμπάντας του Ritchie Blackmore. Με νέα μέλη τους Bob Daisley (μπάσο) και David Stone (πλήκτρα) και τους Ronnie James Dio και Cozy Powell να παραμένουν στυλοβάτες, η μπάντα για άλλη μια φορά μεγαλουργεί. Ανυπέρβλητα έπη όπως το “Gates Of Babylon” με τις ανατολίτικες κλίμακες , το proto-power metal “Kill The King”, το ομώνυμο και το “Lady Of The Lake” διατηρούν τον πήχη σε δυσθεώρητα ύψη. Ταυτόχρονα το “Rainbow Eyes”,δίνει μία άλλη πτυχή του σχήματος που βρίθει συναισθηματισμού, με τα έγχορδα να φορτίζουν την ατμόσφαιρα. Η δε παραγωγή του Martin Birch είναι, αναμενόμενα , για σεμινάριο.

UFO- “Obsession” (Chrysalis)

Ηχογραφημένο στην Καλιφόρνια, το “Obsession”, έμελλε να αποδειχθεί το τελευταίο album των Λονδρέζων με τον Michael Schenker στις κιθάρες. Θεωρήθηκε από κάποιους οπαδούς ως πιο «εμπορικό» και υποδεέστερο σε σχέση με τους προκατόχους του. Κάτι τέτοιο εν μέρει ισχύει ,καθώς η παραγωγή του Ron Nevison, «κοιτά» προς το αμερικάνικο ραδιόφωνο, όμως αυτό δεν μειώνει την αξία του δίσκου. Αντιθέτως έχουμε να κάνουμε με έναν ακόμη κλασικό δίσκο , με εξαιρετικές συνθέσεις στις οποίες ο «Μιχαλάκης» ξεδιπλώνει το σπουδαίο ταλέντο του: “Only You Can Rock Me”(από τα καλύτερα solos που παίχτηκαν ποτέ), “Pack It Up (And Go)”, “Hot ‘n’Ready”, “Looking Out for Number 1”. Παρόλα αυτά η σχέση του χαρισματικού κιθαρίστα με την υπόλοιπη μπάντα είχε φτάσει στα άκρα, με αποτέλεσμα την αποχώρηση του το 1979.

Rush-“Hemispheres” (Anthem)

Ηχογραφημένο στα θρυλικά Rockfield Studios, στην Ουαλία, το 6ο album των Καναδών πρωτοπόρων αποτελεί μία από τις κορυφές της δισκογραφίας τους. Η μουσική του κινείται σε ακόμη πειραματικότερα πλαίσια, με αρκετούς να μιλούν για το πλέον progressive δίσκο των Rush. Με τον Terry Brown σταθερά πίσω από την κονσόλα, το σχήμα εκκινεί με το 18 λεπτο "Cygnus X-1 Book II: Hemispheres", στο οποίο ξεδιπλώνει όλη την τεχνοτροπία του. Τα “Circumstances” και “The Trees” που ακολουθούν, είναι πιο μικρά και άμεσα. Κλείσιμο με το 10λεπτο instrumental “La Villa Strangiato” που με τις fusion αναφορές του, αποτελεί μια από τις πλέον επιδραστικές στιγμές στην πορεία του συγκροτήματος.

Judas Priest-“Killing Machine” (CBS)

Το 1978 ήταν η χρονιά όπου οι Βρετανοί βρίσκονταν σε φόρμα. Έτσι, 6 μήνες μετά το “Stained Class”, κυκλοφορούν τον 5ο τους δίσκο. Ο ήχος γίνεται σαφέστατα πιο «βατός» , με συναυλιακά refrain. Αποκορύφωμα αυτής της τάσης, το single “Take On The World”(σφόδρα επηρεασμένο από τα “We Will Rock You” των Queen). Εντούτοις το album περιέχει πληθώρα από σπουδαία κομμάτια όπως τα “Running Wild”, “Delivering The Goods”, “Before The Dawn”,το ομώνυμο και το υπερκλασικό “Hell Bent For Leather”, που με τη σειρά του ονομάτισε την αμερικάνικη version του δίσκου. Η τελευταία περιελάμβανε και μία από τις καλύτερες διασκευές που ακούσαμε ποτέ, στο “The Green Manalishi” των Fleetwood Mac.

Heavy Load- “Full Speed At High Level” (Heavy Sounds)

Συγκρότημα- λατρεία για τους απανταχού θιασώτες του επικού ήχου, η τριάδα από τη Στοκχόλμη, ξεκίνησε δισκογραφικά τη χρονιά στην οποία αναφερόμαστε με αυτό εδώ το δίσκο και με κινητήρια δύναμη τους αδελφούς Wahlquist. Κατά πολλούς πρόκειται για την πρώτη αμιγώς metal μπάντα της Σουηδικής σκηνής, στη δημιουργία της οποίας έπαιξαν κομβικό ρόλο. Το περιεχόμενο του album ηχεί ιδιαιτέρως ακατέργαστο. Όμως αυτό αποτελεί μέρος της γοητείας του δίσκου και δεν μπορεί να επισκιάσει το γεγονός ότι τα κομμάτια είναι εξαιρετικά και πολύ πρωτοποριακά για το δεδομένα της εποχής. Κορυφαία στιγμή το έπος “Son Of The Northern Light”, αλλά και τραγούδια όπως τα ”Midnight Crawler” και “Storm” είναι φανταστικά. Το μέλλον τους επιφύλασσε σαφέστατα καλύτερους δίσκους.

Ram Jam- “Portrait of the Artist as a Young Ram” (Epic)

Ίσως αποτελεί έκπληξη η παρουσία του συγκεκριμένου δίσκου ,καθώς δεν είναι και ο πλέον γνωστός αυτής της περιόδου. Για την ακρίβεια , υπήρξε εμπορική αποτυχία, οδηγώντας επί της ουσίας στη διάλυση των Ram Jam. Το συγκρότημα από τη Νέα Υόρκη εμφανίστηκε στη δισκογραφία το 1977, με το ομώνυμο ντεμπούτο , μέσα από το οποίο αναδείχθηκε η διασκευή τους στο κλασικό “Black Betty”. Το τραγούδι υπήρξε επιτυχία σε τέτοιο βαθμό, που αρκετοί, ακόμη και σήμερα, τους θεωρούν one-hit wonders. Το δεύτερο album τους , που παρουσιάζεται εδώ, είναι ένα υποτιμημένο hard/heavy rock διαμάντι. Επιθετική διάθεση, βαρβάτες κιθάρες και κομματάρες: “Runway Runaway”, “Gone Wild”, ,ενώ το “Hurricane Ride” είναι ένας 70s metal ύμνος που σε κάνει να απορείς που δεν είναι περισσότερο γνωστό.

Yesterday&Today-“Struck Down” (London)

Την ίδια περίοδο με το προαναφερθέν album, στη Δυτική Όχθη και συγκεκριμένα στο Bay Area του San Francisco, το σπουδαίο συγκρότημα του Dave Meniketti (που πήρε το όνομα του από τον δίσκο των Beatles), παρουσίαζε τη δεύτερη κυκλοφορία του. Το “Struck Down” είναι εμφανώς ανώτερο του ντεμπούτου, ενώ ο ήχος του είναι σαφέστατα σκληρότερος , όντας συνολικά μία εξαιρετική heavy rock/metal πρόταση της περιόδου. Η παραγωγή είναι αξιοπρεπέστατη , ενώ κομμάτια όπως το “Dreams Of Egypt” και το “Stargazer(Round And Round)” δίνουν το στίγμα της μπάντας. Σε αρκετά σημεία θα θυμίσει μέχρι και πρώιμους Riot. Οι δίσκοι που κυκλοφόρησαν στο πρώτο μισό τα των 80s αποδείχτηκαν καλύτεροι , όμως αυτό δεν μειώνει την αξία του εδώ παρουσιαζόμενου album.

Ολοκληρώνοντας την αναδρομή , θα αναφερθούν ακόμη πέντε δίσκοι αυτής της χρονιάς, για μια πιο πλήρη εικόνα:

• Black Sabbath- “Never Say Die”

• Budgie- “Impeckable”

• Whitesnake –‘’Trouble”

• Krokus-”Pain Killer”

• Rose Tatoo - “Rose Tatoo”

Κλείνοντας, θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθεί, ότι το 1978 για τον σκληρό ήχο υπήρξε η χρονιά των σπουδαίων live δίσκων. Εκείνη την εποχή, τέτοιου είδους κυκλοφορίες ήταν εξίσου σημαντικές με τα studio albums, σημειώνοντας εφάμιλλη εμπορική επιτυχία. 5 ιστορικοί ζωντανά ηχογραφημένοι δίσκοι είναι οι παρακάτω:

• Thin Lizzy-“Live And Dangerous”

• AC/DC-“If You Want Blood…You’ve Got It”

• Blue Oyster Cult-“Some Enchanted Evening”

• Scorpions- “Tokyo Tapes”

• Frank Marino & Mahogany Rush- “Live"

#1978 #hardrock #heavymetal #flashbacks #punk